Në një kohë kur bujqësia botërore dominohet nga gjigantë si Monsanto-Bayer dhe Syngenta, ka nga ata që kanë vendosur të shkojnë me kokëfortësi kundër rrymës. Kjo po ndodh në Puglia, në Ceglie Messapica, ku Angelo Giordano dhe Valerio Tanzarella po ndërtojnë një revolucion të heshtur bujqësor.Angelo është agronom. Valerio është jurist, i cili ka punuar për vite me radhë në zyrën ligjore të Rai Cinema-s. Pesë vite e gjysmë më parë vendosën të kthehen te toka dhe themeluan Ex Terra, një shoqëri “Benefit”: një kompani që po, synon të ruajë, kultivojë dhe përhapë fara të lashta, të rralla dhe të harruara.
Sot ata kanë mbi 7,000 varietete të ndryshme: 
1,200 lloje domatesh
1,200 lloje domatesh
30 varietete patatesh
20 lloje patëllxhanësh
200 speca dhe djegësa
bizele, qiqra, bathë etj.
100 lloje pjepri
dhe madje një koleksion me rreth 20 varietete rrushiTë gjitha varietete të përshtatura me territorin, fryt i shekujve seleksionimi natyror, që nuk kanë nevojë për pesticide, plehra kimike apo glifosat për të mbijetuar.
Mesazhi i tyre është i qartë: çdo territor ka vokacionin e vet bujqësor. Të vazhdosh të imponosh të njëjtat kultura hibride kudo, të dizajnuara në laborator dhe të menduara vetëm për rendiment, do të thotë të varfërosh biodiversitetin, të shkatërrosh mijëra vite dije dhe t’i bësh fermerët skllevër të një zinxhiri industrial.Një sistem ku: 
makineritë punojnë vetëm me 5 varietete “standarde”
makineritë punojnë vetëm me 5 varietete “standarde” farat janë të patentuara dhe të kontrolluara nga multinacionalët subvencionet shpërblejnë sasinë, jo cilësinë fermerët e vegjël nuk kanë zgjedhjePo nëse dëshiron të dalësh nga ky sistem? Duhet të paguash mijëra euro për të regjistruar një varietet, të përgatisësh studime e dokumente ligjore dhe të presësh me vite. Një mur burokratik i ndërtuar posaçërisht për të përjashtuar të vegjlit.
Ex Terra përpiqet ta thyejë këtë model përmes shkëmbimit dhe përhapjes së farave të lashta, duke vendosur sërish në qendër fermerin, tokën dhe biodiversitetin.Pse mbrojtja e farave nuk është nostalgji: 
është sovranitet ushqimor
është sovranitet ushqimor është qëndrueshmëri ndaj klimës
është liri për ata që kultivojnë është cilësi për ata që ushqehenFara të vogla, po.
Por një revolucion i madh nëntokësor
Alban Çakalli / Specialist bujqësie
Rëndësia e ruajtjes e mirëmbajtjes së shtigjeve në Zonat e Mbrojtura merr një përparësi edhe më të madhe në ditët e sotme kur numri i Vizitorëve dhe vëmëndja ndaj natyrës ka një interes të shtuar e për pasojë duhet ti përgjigjemi këtij zhvillimi pozitiv..